De groentetuin. Jeugdherinnering GvV.

Om wat extra’s te verdienen, huurde mijn vader een volkstuin aan de Gageldijk. Een stuk grond van dertig bij vijftien meter. Toen we er kwamen, stond het onkruid wel een meter hoog. Nadat het onkruid verwijderd was, moest er gespit en gemest worden.  We waren totaal niet bekend met deze materie, maar er waren genoeg mensen om ons heen die wilden helpen. We kregen een tip dat een voddenboer op het Jacobsplein een paard in zijn stal had staan. Daar zouden we gratis mest kunnen ophalen, maar dan moesten we wel alles meenemen.   

Mijn vader maakte meteen een afspraak met de voddenboer en ik mocht mee om te helpen. Om de mest te vervoeren had mijn vader een bakfiets gehuurd. Toen we die geladen hadden, kon ik vanaf het zadel nog maar net over de mest heen kijken. We reden via de Hoogstraat en de Loevenhoutsedijk de Sint Anthoniedijk op, een polderweg met aan weerszijden een sloot. 

Het was zwaar trappen en gaande de rit kreeg ik de trappers bijna niet meer rond. Mijn vader, die met de bromfiets naast me reed, wilde me een handje helpen. Hij pakte het stuur en duwde, maar hij duwde zó hard, dat de bakfiets schaarde, waardoor ik met bakfiets en al de sloot inreed.  Daar zat ik, de bakfiets met de voorkant in het water en ik, hoog en gelukkig nog droog op het zadel.

Met hulp van een paar voorbijgangers hebben we nog geprobeerd de bakfiets op de kant te trekken, maar daar was geen beginnen aan.  Gelukkig kregen we hulp van een boer, die met zijn trekker de bakfiets op de kant wist te krijgen. We konden de weg nog wel vervolgen, maar wel met een zo goed als lege bakfiets. Gelukkig is alles goed gekomen en hebben we nog veel plezier van de tuin gehad.