Herinnering GvV.

Opa Hatzman, zoals ik hem in de jaren ‘50/’60 heb gekend. Opa Hatzmann was mijn overbuurman. Hij woonde op de hoek Hoogstraat/Loevenhoutsedijk. Bij zijn woning had hij een grote bloementuin, die volstond met allerlei soorten dahlia's, die hij verkocht aan mensen uit de buurt en voorbijgangers. Opa Hatzman werd bijgestaan door zijn huishoudster. In mijn herinnering was dat een oudere dame die 'sik' genoemd werd. De reden hiervan was dat ze niet alleen haar op haar hoofd, maar ook op haar kin had.

Mijn moeder kocht vaak dahlia's bij opa Hatzman, die mijn moeder vaste prik op de tafel in de achterkamer zette. Het waren mooie bloemen, altijd vers, maar er kropen voortdurend oorwormen uit, die dan vrolijk over het tafelkleed liepen.

Voor opa Hatzmans woning stond een ijskarretje, vanwaar hij voor een paar centen torentjes schepijs verkocht. Je moest dan wel even op het raam van zijn woonkamer kloppen. Achter de woning stond een grote loods, waarin later zijn zoon Ulrich, die aan de overkant woonde, een tweedehands autohandel, annex reparatie en spuiterij is begonnen.

Eind jaren '50, begin jaren ’60, verhuurde hij kamers aan Marokkaanse gastarbeiders. Aan al zijn activiteiten kwam een eind, toen hij hoogstwaarschijnlijk vanwege verbreding van de weg zijn huis uit moest.

Een van zijn zonen is later een ijshal op de Laan van Chartroise begonnen, die hij samen met zijn vrouw runde. Hij ging ook met een ijskarretje de wijk in, een karretje dat wel heel erg leek op het ijskarretje van zijn vader.

Nadat de ijshal was omgebouwd tot cafetaria, is een der zonen in de zaak bij zijn vader gaan werken. Ze stonden bekend om hun ras patat. Volgens zijn klanten de lekkerste raspatat ooit. Ook de snoephoek was in trek.

Toen de zoon de zaak overnam, zijn vader en moeder Hatzman naar Zuilen verhuisd en in de Lessepstraat een tabakswinkel begonnen. De zoon is later naar de Meern gegaan en is dáár een cafetaria begonnen.

Woning van Hatzman, links achter het hek de dahliatuin.