Zomerkamp Markelo. (Ingezonden door Frans van Hoeijen.)

In de jaren zestig hebben we met de jongensclub van Stella Maris een week gekampeerd in de buurt van Markelo. Daar hadden we een jaar lang één gulden per week voor gespaard. De reis werd gemaakt met een bus, waarachter een aanhanger met onze fietsen.

Op het kamp kregen we allemaal een corveedienst, zoals: vegen, stal schoonmaken, strozakken vullen, enzovoorts. We sliepen op strozakken in een hooischuur, wat natuurlijk iedere avond keten was. We werden iedere morgen om 6.00 uur wakker gemaakt door meneer Veerman uit de Hoogstraat, die vervolgens in die hooischuur een trompetsolo gaf. Dan was je meteen goed wakker. Ha, ha.

We zijn een keer op de fiets naar het dorp gereden om stiekem een biertje te drinken en achter de meiden aan te gaan, maar daar was weinig te versieren. De jongens, "mijn vrienden", hebben daar de ventielen uit mijn banden gehaald en me daar laten staan. Daarna heb ik dat hele kolere-eind met de fiets aan mijn hand naar het kamp moeten lopen, link dat ik was.

Niemand had medelijden met me, zelfs de leiding niet, en omdat ik daardoor te laat was teruggekomen, moest ik als straf helpen bij het schillen van aardappelen. Je kunt wel nagaan dat de jongens in een deuk lagen.

Daarna zijn we maar op het kamp gebleven. We haalden ook veel kattenkwaad uit, maar het bleef wel leuk onder elkaar. Ik weet nog goed dat Adrie de Ruijter heimwee had en dat we allemaal zongen: “Ik heb zo'n heimwee naar huis”. Halverwege de week is Adrie naar huis gegaan, wat natuurlijk tot een lachsalvo leidde. ik weet niet meer hoe hij naar huis is gegaan.

Op de laatste dag hadden we een bonte avond, waar we toen al een soort playback deden. Dat was de leukste avond. Dan gingen we helemaal uit onze bol, met bier en dansen. Dan kwamen er ook meiden van een ander kamp, dus dan weet je het wel. Als we thuis kwamen, waren we helemaal uitgeteld, maar wel voldaan. Ik heb hele leuke herinneringen aan die tijd.