Tussen de speeltuin en het spoor lag een veld van voetbalvereniging DWSV. Later is daar Rapid‘57, de club van het Anthonieplein gaan spelen. Langs de spoordijk hebben korte tijd schooltuinen gelegen. Daar controleerde de politie of er spannetjes waren, want dat mocht toen niet. Een van die agenten liep daar altijd met een Duitse herder, die kikte er op om spannetjes te betrappen.

 Links van de Inundatiekade lag natuurijsbaan Sint Moritz, waar ook een zwemplas, een strandje en een speeltuin waren. Midden in de plas bevond zich een bunker. We waren daar vaak tijdens schoolvakanties. Soms waren er meisjes uit Tuindorp, daar kon je leuk mee spelen. Naast het zwembad was een voetbalveld; daar speelde handelsvereniging Voorwaarts.

Voor het spoorviaduct zat boer Jongerius. Die bezat daar natuurijsbaan Siberië, een eendenfokkerij en een zaaltje. Het zaaltje kon je huren voor vergaderingen, verjaardagen en andere kleinschalige activiteiten. De buurtverenigingen waren zijn vaste klanten. De ijsbaan was een lange baan, die ’s avonds matig verlicht was, en gezien de lengte zeer geschikt voor hardrijders.

Bij de eendenfokkerij bevond zich een eiland, waar je alleen via een loopplank kon komen. Daar zaten honderden eenden, die daar ook eieren legden. Boerenzonen Ton en Gert Elders van de Loevenhoutsedijk namen daar weleens een kijkje en namen dan een paar eieren mee. Maar die paar eieren werden er steeds meer en ze gingen er steeds vaker naartoe. De verzamelde eieren stelden ze uit op een stenen bankje bij het poldergemaal aan de Loevenhoutsedijk.

Daar werden de eieren, afhankelijk van de grootte, voor 3 à 4 cent per stuk verkocht aan voorbijgangers. Een leuk handeltje, pure winst. Toen ze weer eens op het eiland waren, werden ze betrapt en moesten ze rennen. Maar de eigenaar kon ook rennen; die kwam steeds dichterbij. Gelukkig waren ze vóór hem de loopplank over en net toen de eigenaar op de loopplank wilde stappen, trok Ton de loopplank weg en plompte de eigenaar in de sloot.

Bij Jongerius naar links, liep je langs het spoor. Ter hoogte van een spoorovergang, waar nu station Overvecht is, kon je naar links naar de oude Gageldijk. Naar rechts het spoor over, kwam je via de Mr. Tripkade in Tuindorp. Rechtdoor kwam je weer op de Inundatiekade. In de wintermaanden gingen we na sneeuwval met schep en bezem naar Tuindorp om stoepen sneeuwvrij te maken.

Dat was een leuk zakcentje. 

Spoorovergang Mr. Tripkade is nu station Overvecht.

Bij Jongerius onder het spoorviaduct door waren links wat boerderijen, een varkensboer en natuurijsbaan Arosa. Rechts waren tot aan de Draaiweg weilanden en tuinderijen. Zo kon je vanaf de Inundatiekade, de Dom, de Sint Jozeph kerk, de beenzwartfabriek en de molen Rijn en Zon zien.