Hoogstraat 33, het Kapelleke

Alle zunne, ik ben geen Belg, maar een Rooie Brugger, maar het klinkt zo lekker, het Kapelleke. Toen ik nog op de Rijnvaart zat en we vracht haalden of naar de haven van Antwerpen brachten, kreeg ik de gelegenheid om de stad te bezoeken en vond ik dit altijd lekker klinken. Als je in de kroeg een lekker Belgisch biertje zat te drinken en de Belgen hoorde praten, begin je, althans ik, te genieten van de Vlaamse spraak.

Zo, daar was het voorwoord.

Er was ook een kapelleke in de Hoogstraat, dat in bezit was van de Sint-Josephparochie. Er zat ook een kleuterschool in dat pand. Daar heb ik ook nog een poosje opgezeten, maar we verhuisden al snel naar de Anthoniedijk, want daar was meer ruimte. U moet weten dat ook ik een kind ben van de babyboom die na de oorlog was ontstaan, maar daar herinner ik me niet veel meer van.

Naast de school Hoogstraat 33 woonden mijn oom en tante Piet en Greet Bicker. Het gebouw was elke zondag voor de vooral oudere bewoners van de Roode Brug. Dan werd daar een Heilige Mis gehouden, zodat de oudjes niet helemaal naar de Draaiweg hoefden te lopen. Ik kan me nog herinneren dat als er plaats was, kinderen ook naar binnen mochten. Wat was dat handig, zeg! Allereerst omdat het lekker dichtbij was, maar vooral fijn omdat dan de H. Mis korter duurde dan in de kerk aan de Draaiweg. Kon zomaar een half uur korter zijn.

Wat ik me ook nog herinner, is dat er ook een organist was die met zijn orgel op de verdieping boven de ingang van de huiskapel zat. De organist was de heer Van Dort, die tegenover de kapel woonde. Hij was ook koster van de kapel, wat hij samen deed met zijn vrouw.

Het orgel had zijn beste tijd gehad en als ik het goed heb, vergeef me als het niet zo is, na 63 jaar, was een trapper die lucht voor de balgen aanzoog defect. Ook de werking van de balgen was niet meer in orde. De oudere jongens Henny Hoeijen en Toon (knor) Voorn hielpen een handje door de riemen van de balgen op en neer te bewegen om zo de lucht in het orgel te krijgen, en als ze dat te langzaam deden, klonk het wel een tikkeltje vals.

Of ze dat soms expres deden, weet ik natuurlijk niet, maar aan hun lachende gezichten te zien zou het zomaar kunnen dat…… Maar ja, ik was nog zo jong.

Ik was nog superjong en dit is het enige wat ik me herinner. Toen later de Kapel werd opgeheven, werd het gebouw gebruikt voor de net opgerichte Stella Maris. Dat zullen velen zich nog wel herinneren. Hou die gedachte maar vast, of beter nog, schrijf ze op en stuur ze naar Gerard.

Kunnen wij ook nog meegenieten?