Even terug in zijn ouwe buurt.

Info Frans, Hans Kentie en GvV.

Op donderdag 7 juli 2012 werd begonnen met het opnieuw bekleden van de kap van de oude droogschuur van de dakpannenfabriek aan de Anthoniedijk. Toen ik daar langs liep, zag ik mensen bezig van pannendekkersbedrijf Utrecht B.V. Eén van hen was eigenaar Hans Kentie. 

Hans is oorspronkelijk Roode Brugger en woonde tot zijn twaalfde in de Anthoniestraat, een straat  die liep van de Anthoniedijk naar de Roode Brug. Hij keek vanuit zijn woning tegen de dakpannenfabriek. Mogelijk heeft hij ook deelgenomen aan het vernietigen van de dakpannen.  

Toen de huizen in de Anthoniestraat afgebroken zouden worden, moest hij noodgedwongen de buurt verlaten. Met de sloop van die huizen is in 1976 de Anthoniestraat vervallen verklaard en werd de Loevenhoutsedijk doorgetrokken tot aan de Roode Brug. Ik was bevriend met zijn broer Frans, waardoor ik af en toe bij hem thuis kwam. Wat me is bijgebleven, is dat zijn vader orgeldraaier was.

Meneer Willem Kentie, duwde samen enkele broers het draaiorgel door de straten van Utrecht en duwde het aan het eind van de dag weer naar huis, dat was zwaar werk. Hij draaide zelf het grote wiel en deed dat altijd met hoog opgerolde mouwen, zodat je zijn enorme spierballen goed kon zien. Orgeldraaien was een vak, omdat je in het juiste tempo het het grote wiel moest draaien.

De draaiorgels die de gebroeders Kentie hebben gebruikt waren niet de minste. Omstreeks het jaar 1956 hebben de gebroeders het beroemde draaiorgel de Zeventiger een tijdje gehad. Dat orgel werd omstreeks 1910 gebouwd. In de jaren tachtig, toen het orgel werd aangeschaft door Museum van  Speelklok tot Pierement, verkeerde het in een slechte staat van onderhoud. Na een uitgebreide  restauratie is het orgel weer in zijn oorspronkelijke staat teruggebracht

Het orgeldraaien heeft veel indruk op mij gemaakt. Mijn kinderwens was om ook orgeldraaier te worden. Ik zag dat helemaal zitten en je kreeg er nog spierballen van ook. Na een zware werkdag gingen de gebroeders bij meneer Kentie thuis de dagopbrengst tellen. Dan lag er een aanzienlijke hoeveelheid kwartjes, dubbeltjes, stuivers en centen op tafel. Zodra het geld gesorteerd en geteld was, werd het onder de broers verdeeld. Dan was er ook voor mij een kleinigheidje.