De aardige slager.  Jeugdherinnering GvV.

Op de hoek van de Loevenhoutsedijk/Anthoniedijk, de oude dokterspraktijk, zat vroeger slagerij Veldkamp, waarna Delissen de slagerij over nam. Toen ik daar met mijn vriend Willem Dekker voor mijn moeder een onsje worst ging halen, (poffen) vroeg de slager of wij de verwerkte beenderen naar de benenkluif wilde brengen. Nou, dat wilden we wel.

Daar aangekomen moest eerst de mand met beenderen worden gewogen en werd ons verteld waar we die moesten lossen. Op weg daar naar toe, stond een man hoefijzers van paardenbenen af te slaan voor oud ijzer. Wat we toch wel raar vonden.

Toen we bij de beenderopslag kwamen, kregen we de schrik van ons leven toen we berg beenderen op en neer zagen bewegen. Die beweging werd veroorzaakt door ratten, die zich tussen de beenderen tegoed deden aan het vlees dat er nog aan zat. Na het legen van de mand gingen we terug naar de weegafdeling om de lege mand te laten wegen en kregen we een netto weegbriefje.

Op weg naar het kantoor passeerden we de bedrijfskantine en zagen we een opgezette rat boven de deur hangen. Nieuwsgierig als we waren, bleven we daar even naar kijken. Een medewerker vertelde ons dat die rat een lengte van 63 cm had. De grootste rat die daar ooit was gevangen.

Op kantoor kregen we 65 cent voor de ingeleverde beenderen. Terug bij de slager zei hij dat we het geld mochten houden en paste hij er nog 5 cent bij, zodat we eerlijk konden delen. Onze dag was goed, een gepoft onsje worst voor mijn moeder en Willem en ik de man 35 ct.