Wonen op de Loevenhoutsedijk in vroeger jaren,
Jeugdherinnering GvV.
Op de Loevenhoutsedijk was in de jaren 50/60 veel bedrijvigheid. Er zaten veel bedrijfjes, zoals slager Veldkamp, ijssalon Jan Kraan ( later cafetaria) kolenhandel Seinen, hovenier van Zijl, groentehandelaren Klarenbeek, Abbels en Kools. Toen Kools met pensioen ging, is vishandel gebroeders van Schaik in dat pand gegaan. De gebroeders van Schaik ventte vis uit met een bakfiets in de Utrechtse straten en stonden op kermissen, evenementen en markten.
Als jochie ben ik een keer met een van de gebroeders (rooie Piet) naar de markt op het Paardenveld gegaan om de kraam op te zetten. Toen de kraam in orde was, kreeg ik daarvoor een bedankje en een makreel, die hij zorgvuldig had uitgezocht. Voor je moeder jochie, dus ging ik snel naar huis. Maar thuis bleek er een luchtje aan te zitten en kon de makreel de vuilnisbak in.
Jan Kraan begon in de jaren '50 een ijswinkel, waaruit hij het zeer geliefde Jamin ijs verkocht. Een goedlopende zaak, vooral op zondag als langs fietsende mensen naar bos Voordaan of Biltse meertje gingen. Later ging hij ook patat en snacks verkopen. Rechts achter het kleine raam op de foto was een kleine ruimte, met een kleine toonbank en een hele kleine frituurpan. In zijn assortiment had hij ook een bamiblok, volgens mij de beste van Utrecht. Voor die bamiblok ging ik speciaal naar Jan Kraan, maar daar zat wel een maar aan. Je moest erg lang wachten voordat die bamiblok in die kleine frituurpan goed gebakken was. Dat was soms een lange zit, want Jan was niet spraakzaam, dus verder dan elkaar aankijken kwamen we meestal niet.
Rechts naast de deur was een kleine ruimte waar de kleine frituurpan stond.
Verder was er nog sigaretten en sigarenwinkel Giltay, melkventer Nelemans en ijsboer/dahlia- kweker Hatzmann. De zoon van Hatzmann knapte tweedehands auto’s op. Bloemenman Cobus de Rijk, de vader van, had een bloemenstal en ventte ook met een bakfiets zijn bloemen uit.
Piet Vermeulen (Piet de kont) verdiende naast zijn werk bij een pompen bedrijf wat bij met repareren en verkopen van tweedehands motorvoertuigen. In de beginjaren repareerde hij voor zijn huis op straat. Later in een loods op het binnenterrein achter de Anthoniestraat.
Er woonden veel bouwvakkers in de straat, die werkzaam waren bij de aanleg van de rioolwaterzuivering bezijden het Zandpad, of in de te bouwen wijk Overvecht. Sommigen begonnen zelf een metsel of vloerenleggers bedrijf, waar ook weer mensen uit de buurt bij werkten.
Onze buurman meneer Bax, studeerde voor dominee. Kolensjouwer was ook een gewild beroep, daar hadden we er 4 van in de straat. Een aantal mensen hadden klein vee en /of een groentetuin. Wij hadden een groentetuin, kippen en konijnen. Voor ons zelf en voor de verkoop.
Met de afbraak van de huizen is de meeste bedrijvigheid verdwenen. Heden zijn er nog twee zaken aan de Loevenhoutsedijk. Bloemenhandel de Rijk en de cafetaria. De cafetaria is na Jan Kraan in verschillende handen geweest en is heden cafetaria De Rooie Brug.
We hadden ook een buurtvereniging, genaamd Margriet. Buiten de geweldige straatfeesten waren er ook leuke Sint Nicolaasfeesten voor de kinderen. Zo organiseerden ze een feestelijke Sint Nicolaas intocht met zes zwarte Pieten, gezeten in een open rijtuig met twee paarden, voorafgegaan door het 70 man tellende drum en harmonieorkest Aurora. Ook ging de Sint met zijn Pieten op huisbezoek en werden kindermiddagen gegeven met medewerking van een clown, een goochelaar en iets lekkers. De Sint Nicolaasfeesten werden gehouden in het zaaltje van Poppes in de Lauwerecht. Ook waren er feesten voor de volwassenen in het Oranjehuis aan het Paardenveld.
Sint Nicolaas aan huis bij de familie van der Woude, met Fenna van der Woude, Annie van Rooijen van der Woude , Hennie van Rooijen, bestuurslid Theo van Rekum en Sinterklaas Piet Hendriks.
Als er buurtfeest was werd de straat aan twee kanten met hekken afgesloten, met het doel ‘vreemden’ buiten te houden. Bij ieder hek stond een bewoner, die daar tegen een vergoeding en wat versnaperingen op toe zagen. Het was een gezellige avond geweest, maar toen om 23.00 uur de hekken opengingen, ging het toch nog mis. Om mij onbekende reden kregen de twee oppassers ruzie met elkaar en ontstond er een handgemeen. Na wat trekken en duwen ging de ruzie voor de lege muziektent verder en maakte de ene oppasser, een kolensjouwer, een eind aan de ruzie, door de ander, een bokser, in de muziektent op zijn rug te leggen. Na tussenkomst van het bestuur is de bokser naar huis gebracht en was de rust hersteld.
Vanwege de afbraak van de woningen heeft de buurtvereniging maar kort mogen bestaan.
Het was fijn wonen op de Loevenhoutsedijk, maar het was natuurlijk niet altijd koek en ei. Wanneer je de oude kranten er op naslaat, kom je regelmatig vechtpartijen tegen in de oude Roode Brugbuurt, zo ook op de Loevenhoutsedijk. Nou is het niet zo dat iedereen een vechtersbaas was en er voortdurend conflicten op de Loevenhoutsedijk waren. Wanneer er een conflict ontstond, waren dat doorgaans aangeschoten personen van buiten de wijk.
In mijn kindertijd vond ik één ruzie de leukste ruzie. Dat ging om een ruzie tussen twee personen die bij familie op bezoek waren en door oud zeer met elkaar op de vuist gingen. Toen dat uit de hand begon te lopen, begonnen familieleden zich er mee te bemoeien. Een van de ruziemakers kwam daardoor in het nauw, vluchtte het huis van zijn familie in en ging via het dakkapel het dak op. Het komische gedeelte was, dat hij lopend over de nok, dakpannen naar zijn belagers gooide. De gealarmeerde politie van de Roode Brug-post was snel ter plaatse en heeft er een eind aan gemaakt.
Foto's Utrechts archief en Annie van Rooijen van de Woude.
De Loevenhoutsedijk had ook een rijpot. Zie verhaal nummer 29.
Maak jouw eigen website met JouwWeb