59. | ouderodebrugbuurt

Van de Nederlands Hervormde Diaconieschool naar buurthuis Hoogelanden.

(Info en foto's Joop Kuijer, Marius de Rijk en Utrechts Archief).

Toen de oude Roode Brugbuurt werd gebouwd moest er ook een school komen. Die school, de Nederlands Hervormde Diaconieschool, (school met de bijbel) werd even na 1880 gebouwd, had één bouwlaag en een indeling van drie onderling verbonden lokalen. Zo kon een leraar les geven in alle drie de klassen. Om de bouw financieel te ondersteunen werden vanaf 2 januari 1881 aandelen verkocht. Het oude gebouw is in 1909 vervangen door het huidige gebouw. In de oorlogsjaren ’40 -’45 heeft de Duitse arbeidsmacht er in gezeten.

Na de oorlog heeft de jeugd het gebouw in zijn bezit genomen en heeft het gebouw veel te lijden gehad. Volgens een krantenbericht was er voor 70.000 gulden schade aangericht. Omdat er behoefte was aan jeugdwerk heeft het bestuur van buurtvereniging Hoogelanden begin jaren vijftig het initiatief genomen om de baldadigheid van de jeugd tot een minimum te beperken en de verwaarloosde school waarover zij de beschikking had gekregen zo goed mogelijk op te knappen.

Voor al die plannen was veel geld nodig, dus heeft het bestuur een meerdaagse bazaar georganiseerd. De opbrengst was groot en kwam geheel ten goede aan het buurthuis. Ook de winkeliers hebben bijgedragen; die hebben fraaie prijzen ter beschikking gesteld voor de bazaar.

Op zaterdag 17 september 1951 werd het opgeknapte clubgebouw officieel geopend door wethouder H. van der Vlist en overgedragen aan buurthuis Hoogelanden en Stella Maris. Stella Maris, dat ook een pand had in de Hoogstraat, betrok samen met de kleuterschool de benedenverdieping. De tweede en derde verdieping was voor Jeugdhuis Hoogelanden.

Het werd een groot succes, want voor de jongens en meisjes, die voornamelijk uit de Roode Brugbuurt kwamen, werd jeugdhuis Hoogelanden een uitje. Voor jongere meisjes was er een handwerkclub, een kookclub en een naaiclub. Voor de jonge jongens een club voor handenarbeid.

Voor de oudere jongens waren er activiteiten zoals: biljarten, tafeltennis, gewichtheffen, boksen en judo. Ook was er een instuif, waar je muziek kon draaien, of een kaartje leggen. Op de zaterdag was er voor de 16 jarigen en ouder zo nu en dan een dansavond op de zolder van het jeugdhuis. Daar werden meestal plaatjes gedraaid. Soms kwam er een rockbandje.

Omdat ik in die tijd te jong was voor de ouderenclub, ben ik niet verder gekomen dan af en toe even de danszaal inkijken. Mijn bijdrage was, vanuit een hokje in de gang flesjes frisdrank en gevulde koeken verkopen.

De leiding was in de beginjaren in handen van meneer Westbroek, die later dominee is geworden. Toen meneer Westbroek is vertrokken is hij opgevolgd door meneer Baars, die geassisteerd werd door 35 vrijwilligers (sters).

Er werden ook zomerkampen georganiseerd, die mede door de inzet van vrijwilligers gehouden konden worden. Een van de zomerkampen was Epe, waaraan ik zelf mocht deelnemen.

Er werden aandelen verkocht voor 10 cent per stuk.

Links de Nederlands Hervormde Diaconieschool in 1890. Rechts het nieuwe gebouw In 1909.

Wethouders van de Vlist en Winkel konden bij de opening van het buurthuis de verleiding niet weerstaan om een partijtje te biljarten.

Handwerkclubs jonge en oudere meiden met de vrijwilligers.

Links handwerkclub jonge meiden, met o.a. Joke van Hoeijen, Wil Kraan, Anea Mazzavillani ? Donk, Coby van Veenendaal en handwerkjuf mevrouw Kleij. De oudere meidenclub, met o.a. Dikkie Schoonheim, Johanna van Dijk, Katrien en Ansje Mazzavillani, ? Vermeulen, Tineke van der Hagen en handwerkjuffen mevrouw Kleij en mevrouw de Rijk. Van de andere handwerkjuf is de naam mij niet bekend.

De jongens en meidenclubs tezamen op de zolder. Met onder andere Eduard Warmenhoven, Joop de Rooij, Tineke van der Hagen, ? Vermeulen, Johanna van Dijk en Dikkie Schoonheim. Vanuit het buurthuis werd ook meegelopen met de avondvierdaagse, vooraan de 3 gebroeders van Dam, daar tussen Betsie de Rooij, de meisjes voor leidster Doedijns zijn Jannie Warmenhoven en Beppie Nagelhout

Kaartclub oudere jongens met Roelie Kuijer, Jan Kinnegin, Evert Dekker, Cor van Dort, Rinus van Veenendaal en Kees Kinnegin en de spellenclub jongere jongens met aan de tafeltennistafel Rinie Dekker en ikzelf. Staand op de achtergrond Willem Dekker.

Hier ben ik als Dorus in mijn hoestbui op vier wielen op een goed bezochte sluitingsavond van het seizoen.

Carnaval buurthuis Hoogelanden oudere jeugd midden jaren '50. Met onder andere: Evert Dekker, Wim van Kampen, Rienus van Veenendaal, Cobus van Veenendaal, Eduard Warmenhoven, Hans Voorn, Gert van Veenendaal, Johan Nienkempen, Jan Kinnegin, Fenny van de Wouden. Willem en Rinie Dekker en ikzelf, rechts onder, waren te jong voor deze groep, maar we hebben ons wel verdienstelijk kunnen maken als barmedewerkers.

We hadden een judoafdeling voor de jongeren en de oudere. De ouderen waren Co Balk, Roelie Kuijer, Wim van Kampen en leraar meneer Oliekan.

Er werd hard getraind, er werd ook fanatiek gestreden tegen andere buurthuizen.

Deze worpen zijn geen slow motion voor de foto, we zullen maar zeggen dat de foto's zijn gemaakt door een fotograaf met gevoel.

Er werden ook zomerkampen gehouden.

Marius de Rijk schreef: De zomerkampen bij buurthuis Hoogelanden waren geweldig. We gingen altijd met de bus en zaten meestal in een herberg, die we wel zelf schoon moesten houden.

De kampen waren allemaal even leuk. Mijn vader had op het kamp de bijnaam Droppie, omdat hij altijd een doosje laurierdrop bij zich had, een ijzeren doosje, en dat kon je bij het hardlopen goed horen. Elk jaar waren er vaste onderdelen zoals een speurtocht, een avondspel en een sportdag.

Van slapen kwam meestal weinig terecht, want er waren altijd wel een paar oproerkraaiers bij die ervoor zorgden dat het lang onrustig was in de slaapzaal. Dan moest de heer Baars, de hoofdleider van het buurthuis, komen om weer rust in de tent te brengen.

Mijn moeder, afgewisseld met andere dames, zorgde meestal voor het eten. Eén keer hadden ze op een kamp in Buurse heel veel melk ingekocht om vanillevla te maken. Maar de melk was zuur geworden en toen hebben ze er pap van gemaakt, alleen was het toen citroenpap.

We zijn ook wel eens pannenkoeken gaan eten in de Ossenstal. Dat was een geweldig feest, want thuis was er vrijwel niemand die weleens in een restaurant was geweest. In die tijd hadden de meeste bewoners uit de buurt hier geen geld voor. Op een donderdagavond werd stokbrood gebakken. Dan gingen we samen met de leiders het bos in om stevige lange takken te zoeken. Als we daar de punt en het schors van hadden ontdaan, werd er meel omheen gedaan en werd het boven een kampvuur gebakken. Als het brood gaar was, werd het van de stok gehaald en werden de broodjes doorgesneden en voorzien van boter en suiker. Dat was een heerlijk broodje.

Zomerkamp Zeeland.

Zomerkamp Buurse.

Zomerkamp Epe.

Toen de jongeren de kinderclub ontgroeid waren kregen ze een eigen home.

Ze waren in hun schik met hun nieuwe home. Met o.a. Cor van de Rijst, Marian Teeuwen, Chris Warmenhoven, André Ramsa, John van Haren, Ron Emo, Lidia Diks, Hennie Loffeld, John Montero, Roelie Tas, Anja Ludwig, Ronnie Emo, Ronnie Bos, René van de Meer, Bettie Woudenberg en Cor Slijkhuis.

Onder de leiding van leider Cor Slijkhuis werd een bar gebouwd. Het benodigde materiaal werd op kosten van het buurthuis gekocht bij de Gamma, maar niet alles werd betaald, want bij thuiskomst bleek dat de leider 'per abuis' een duimstok niet had afgerekend. André Ramsa, Ronnie Emo en Chris Warmenhoven staan te popelen om de bierpomp open te trekken. Hans Driessen, Chris Warmenhoven, Marcel van Woudenberg en Ronnie Emo genieten zichtbaar in hun home. Chris lijkt de enige te zijn die aandacht voor de fotograaf heeft, terwijl Marcel lijkt te denken: welk glas zal ik pakken.

Buurthuis Hoogelanden had een eigen zaalvoetbalteam. Met Johnnie Montero, Jonhnnie Vos, Chris Warmenhoven, Roelie Tas, John van Haren en op de voorgrond keeper John Loffeld. Over het algemeen vonden de wedstrijden plaats tegen teams van andere buurthuizen, maar de overwinningen waren niet bijzonder, omdat de gezelligheid na afloop het belangrijkste was, want dan konden ze hem wel goed raken.

Toen ze weer eens een zaalvoetbaltoernooi hadden gespeeld, hebben ze met de winnaar van dat toernooi afgesproken om samen naar buurthuis Hoogelanden te gaan en te zeggen dat zij het toernooi hadden gewonnen. Bij het clubhuis aangekomen zijn ze zingend, met de beker omhoog, in polonaise het buurthuis binnen gelopen. Trots vertelden ze tegen leider Cor Slijkhuis dat ze de beker hadden gewonnen, maar ze hadden zo'n slecht team, dat de leider dat niet geloofde. Uiteindelijk hebben ze Cor, met ondersteuning van het andere team, weten te overtuigen en werd er een gratis vat bier onder de tap gezet. Daar hebben ze later nog veel napret over gehad.

De jongeren waren niet alleen bezig met feestjes. Hier rijden ze zand naar de achterplaats voor de zandbak voor de kleintjes.

Bezetting pand Anthoniedijk.

In de jaren ‘70 is Buurthuis Hoogelanden samengegaan met Stella Maris en zijn ze ondergebracht bij Welzijn Noord. De welzijnsorganisatie runde het buurthuis en alle activiteiten tot eind jaren '80. Vanwege ongenoegen over het functioneren van de welzijnsorganisatie hebben buurtbewoners het pand gekraakt en hebben zij de beroepskrachten de toegang ontzegd.

In overleg werd een accommodatieraad opgericht, die bestond uit voorzitter Ger Hogendoorn, die vanuit Welzijn Noord kwam, en vrijwilligers van Stella Maris. Vanaf dat moment runden de vrijwilligers de activiteiten. Van de winst die werd gemaakt op de drankverkoop en de contributie, gingen de kinderen eenmaal per jaar op kamp naar Austerlitz.

In 1995 is een convenant opgenomen dat het college van burgemeester en wethouders heeft ondertekend. Daarin is opgenomen dat er in onze buurt een buurthuisfunctie zal blijven bestaan. Het is goed dat het buurtcomité dat toen heeft laten doen, want bij de eerste ronde van opheffen van buurthuizen was Stella Maris er ook een van. Door het convenant kon dit worden teruggedraaid en bleef de buurthuisfunctie bestaan.

Door inkrimping van alle buurthuizen in de stad werd het aantal vierkante meters van Stella Maris teruggedrongen tot de benedenverdieping aan de Anthoniedijk. De gemeente heeft onderzocht of de bovenverdieping verhuurd kon worden, maar dat bleek geen haalbare kaart. Overigens gingen de kosten voor dat enorme pand wel gewoon door.

Begin 2011 kwam plotseling de boerderij aan de Jagerskade 2-4 leeg. Dat was voor de gemeente aanleiding om aan de gebruikers van Stella Maris voor te stellen daar naartoe te verhuizen, zodat het pand aan de Anthoniedijk leeg zou komen. De gebruikers stonden daar niet onwelwillend tegenover, mits er aan hun wensen voldaan kon worden. Zo is de boerderij in zijn geheel verbouwd tot ruimtes die volgens de gebruikers ingericht moesten worden.