Autohandelaar.  Jeugdherinnering GvV.

Bij mij op de Loevenhoutsedijk woonde een buurman die in tweedehands auto's handelde. Soms moest zo'n auto opgeknapt worden en mochten zijn zoon en ik, beide 12 jaar oud, weleens helpen. Dan moesten we een auto uitvegen, wassen en poetsen. Klaar voor verkoop op de automarkt.

Op een gegeven moment kocht iemand een auto bij de buurman die hij in een andere kleur gespoten wilde hebben, maar de buurman had nog nooit een auto gespoten. Geen probleem, zei de buurman, en hij vroeg de koper welke kleur het moest worden. Die hoefde daar niet zo lang over na te denken; dat moest zeegroen worden.

Zijn zoon en ik mochten de auto voorbewerken. We kregen een emmer water en een pak vrij grof waterproof schuurpapier. De buurman deed het één keer voor en zei dat we het schuurpapier goed nat moesten houden en lichtjes moesten schuren. Er mochten geen krassen in het metaal komen.

Enthousiast begonnen we te schuren, zo enthousiast, dat we de verflaag er op sommige plaatsen vanaf schuurden. Er waren ook wat krasjes zichtbaar. Maar dat was volgens de buurman geen probleem; die zouden met het spuiten wel dichtvloeien.

Het spuiten vond plaats in een houten schuur aan de overkant bij zijn vader, waar de hele dag andere werkzaamheden verricht werden. De schuur was niet goed verlicht en was erg stoffig. Na het afplakken van de ruiten, wielen en nikkelwerk, zorgde de buurman ervoor dat de verf de juiste dikte had en kon er gespoten worden.  Toen in de avond het spuitwerk klaar was liep de buurman er met een looplamp nog even langs. Ziet er goed uit, jongens, zei hij.

Toen de auto de volgende dag naar buiten ging, viel het toch wat tegen. De kleur was inderdaad groen, maar of het zeegroen was. Er waren ook wat krasjes en zakkers te zien. Toen de koper de volgende dag de auto kwam ophalen, stond hij minutenlang naar de auto te staren. Hij liep samen met de buurman om de auto heen en deed dat nog eens. Plotseling begon hij over de auto te wrijven. Iedereen was doodstil, tot de koper de stilte verbrak… ……. en zei: Hij is prachtig geworden.

Dat was een hele opluchting voor ons.